Waar begin je bij zo'n eerste blogpost? In de kringloopwinkel!
Waarom? Wel, daar kocht ik enkele weken geleden een prachtige staander met wijsheden uit de hele wereld. Hij is geweldig. Bijna even geweldig als de kringloopwinkel zelf!
Jongens toch, I loooove de kringloopwinkel. Het is mijn eerste go to als ik iets nodig heb (serieus, de bloempotten zijn er spotgoedkoop, en de kleren ook!), maar vooral ook als ik niets nodig heb. Als ik gewoon wil rondstruinen, pottekes en pannekes wil vastpakken en de leukste objecten voor een appel en een ei wil meenemen. Tot enkele jaren geleden besefte ik niet hoe zelfontdekkend en zelfontwikkelend dat proces is. Wat vind ík leuk? Wat beroert mijn hart? Wat geeft me een boost van vreugde? Wat doet mijn innerlijk kind juichen?
Of in het geval van kledij: wie ben ik? Welke prints, kleuren of vormen drukken naar de buitenwereld uit wie ik ben? Doordat er in de kringloopwinkel (of toch in 'de mijne') zo'n waanzinnig divers (over)aanbod is van kleren, is er niet één bepaalde stijl te vinden zoals je dat wel durft te hebben in pakweg een Zara of H&M. Er hangt zoveel kledij, van broeken die nieuw 150 euro kosten maar worden verkocht aan 10 euro, tot kleurrijke T-shirts van Primark voor 2 euro. En dit in alle vormen, maten en kleuren. Voor mij was dit echt een heel interessante ontdekkingsreis: wie ben ik eigenlijk? En hoe kan ik dat via mijn kleding uitdrukken naar anderen?
Ondertussen heb ik een mooi assortiment aan kleren - maar ook niet teveel, overdaad schaadt! - en kan ik mijn kleren kiezen op basis van mijn stemming. Voel ik me uitbundig en vrolijk, dan ga ik voor dat ene T-shirt met bloemetjes en een losse felgele trui erover. Voel ik me eerder ingetogen of droevig, dan wordt het een donker effen T-shirt met een beige coltrui. Leren voelen welke kleren en kleuren ik op welke dag nodig heb, was tot enkele jaren geleden echt nieuw voor mij. Dat leren onderscheiden heeft me geholpen om in het hier en nu mijn eigen noden - en daarmee ook mezelf - te respecteren. Self-love. Het meest onbetaalbare geschenk dat we aan onszelf kunnen geven, en dat te vinden in de goedkoopste winkel die je je kan bedenken. Ironisch, niet?
Maar dus, ik ben aan het afdwalen... (Zie, dat is wat er gebeurt in de kringloopwinkel! Daar verdwaal ik in mezelf, maar dan op een goede manier!).
Toen ik dus enkele weken geleden weer in de kringloopwinkel was, zoekende tussen de boeken en snuisterijen, was het antwoord op de vragen 'Wat beroert mijn hart?' en 'Waarvan word ik vrolijk?' meteen duidelijk: het was de staander met wijsheden en spreuken. Je zou denken dat die spreuken cheesy zouden zijn - en sommigen zijn dat ook -, maar ze bevatten vooral veel waarheid. Daarover reflecteren, is iets wat me innerlijk doet groeien. Daarover schrijven, nog veel meer.
Deze wijsheden uit alle hoeken van de wereld zullen de voornaamste insteek worden van deze blog. Maar ook interessante citaten, songteksten, enz wil ik hierin opnemen. Ik wil schrijven over mijn interpretatie ervan en hoe ik dat toepas in mijn eigen leven. Het doel is om te blijven groeien als mens, in de hoop dat niet enkel ikzelf maar ook jij als lezer er iets aan hebt. Zo kunnen we samen het pad bewandelen dat we 'het leven' noemen.
Nathalie
Reactie plaatsen
Reacties