Puur natuur

Gisterenavond merkte ik dat ik me niet tiptop voelde, en dat mijn keel een beetje pijn deed. Vanmorgen stond ik op met een keel als schuurpapier, stramme spieren en een algemeen 'ik wil met een dekentje in de zetel liggen'-gevoel. Je weet wel, het begin van een verkoudheid of zoiets.

Ik ben niet vaak ziek. Of het is te zeggen: verkoudheid en griep breken meestal niet door bij mij. Dat was vroeger, voor herstel, echt helemaal anders. Toen was ik continue ziek. Keelontstekingen, oorontstekingen, koorts, griep: ik was de queen van het ziek zijn, zelfs als tiener al. De oorzaak van altijd hetzelfde: oververmoeidheid. School vroeg echt waanzinnig veel energie van mij, en na elke examenperiode viel ik echt ziek neer, om dan de helft van de vakantie in de zetel te liggen. Jaren- en jarenlang. Ook in mijn werkend leven was dat zo, maar daar besliste ik om het gewoon te negeren 'en niet flauw te doen'. Ik ging zonder enige gêne gewoon met koorts lesgeven en zelfs 's avonds hardlopen. 

In herstel heb ik geleerd dat ziektesymptomen vooral om aandacht vragen. Dat ik een virusje te pakken krijg is geen ramp en ook doodnormaal, maar dan is het even een kwestie van schakelen en de juiste acties te nemen. Mijn voornaamste medicijnen zijn sindsdien dat wat de natuur te bieden heeft, en rust.

Ik begin met de laatste: zonder dat ik er nog bang voor ben om het te doen, annuleer ik afspraken. Niet als het niet echt nodig is, maar wel als ik me te belabberd voel en niet wil dat het verder ontwikkelt (wat vandaag gelukkig niet aan de orde was). Want liever twee of drie dagen alles annuleren, dan gewoon door te gaan en een week lang super ziek in bed liggen en dan alsnog alles te moeten afzeggen. Dat ik niet werk of geen kinderen heb, helpt hier natuurlijk wel bij. Toch, soms vind ik dat ik 'dingen moet doen', die eigenlijk helemaal niet zo dringend zijn om te doen. Dan is het even beslissen dat dat morgen ook kan, en dat vandaag acht uur lang in de zetel borduren veel juister is.

Mijn andere 'herstelactie' bij ziekte is gebruikmaken van wat de natuur te geven heeft. Sinds enkele jaren gebruik ik bij kwaaltjes als verkoudheden en griep geen medicatie van de apotheek meer. Ik heb gemerkt dat dat wat de natuur te bieden heeft veel meer kracht heeft, en ook nog eens stukken goedkoper is. Zo heb ik vanmorgen een gorgeldrankje van tijm, rozemarijn en zout gemaakt. Allemaal zouden ze ontstekingswerend zijn. Om het uur heb ik ermee gegorgeld, en het werkt echt heel goed. Mijn keelpijn is al een stuk minder. Ook heb ik verse kamillethee gezet, wat dan weer verzachtend voor de keel zou zijn. Ook honing zou dat zijn, maar dat gebruik ik zelf niet.

Enkele jaren geleden had ik een buurvrouw die zelf eens een 'drankje' had gemaakt, naar aanleiding van iets wat ze had gezien op sociale media. Het was een brouwseltje dat bestond uit verse gember, veel kurkuma, zwarte peper en veel verse look (en wellicht water). Snijden, blenden, en dan invriezen in 'ijs'blokjes. Wanneer je dan ziek bent, kan je er snel zo eentje uithalen, er kokend water opgieten en opdrinken. Het was niet lekker, maar wel waanzinnig efficiënt! Omdat mijn buurvrouw heel genereus was, heb ik zelf zo'n tiental 'ijs'blokjes gekregen. Ik ben er heel lang goed mee geweest, en ben er echt heel goed mee geholpen! Misschien dat ik het zelf ook eens maak...

Een ander natuurlijk medicijn is stoom. Jep, stoom! Zo'n vijftal jaar geleden kocht ik een stoominhalator van Vicks. Ik ken letterlijk niets dat zó goed werkt tegen hoest als dat toestel! Beter dan hoestsiroop (en dat kan mijn familie bevestigen, want die lenen het wel eens, net omdát het zo goed werkt)!

Ik ben niet tégen 'gewone' medicatie. Ik gebruik pijnstillers bij hoofdpijn en antihistaminica tijdens het pollenseizoen. Als ik straks ernstig ziek zou zijn, dan zal ik wellicht ook conventionele medicatie gebruiken. Maar ik ben wel fan van het idee om het eerst te proberen met wat God voorzien heeft: de natuur. En vaak werkt dat even goed, of zelfs beter!

En nu, ga ik weer een beetje rusten. En gorgelen. Tot snel!