Tegen de stroom in

"Iedereen neemt de kleur van zijn omgeving aan"

Ik geloof dat er veel waarheid in deze quote zit. De mensen waarmee ik mij omgeef en de impulsen die ik toelaat beïnvloeden mij meer dan ik soms denk.

Het is voor mij verleidelijk om te denken 'dat ik het nu wel goed doe', want heb ik geen jaren geleden afscheid genomen van bepaalde mensen en omgevingen? De tijd dat ik doorbracht in kroegen en andere duistere plekken ligt al enkele jaren achter mij. Godzijdank, want het was de hel op aarde. De invloed van deze plekken en mensen - en ook mijn invloed op hen! - was niet te onderschatten. Toen ik mijn rock bottom bereikte en koos voor nuchterheid en herstel, wist ik dat ik die omgeving achter me moest laten. Nieuwe plekken, nieuwe vrienden. Ik had het geluk dat dit gebeurde aan het begin van de coronapandemie, dat brak alles redelijk vanzelf. Toen de lockdowns eenmaal voorbij waren was ik zo gewend aan mijn leven van online twaalfstappenmeetings en nuchterheid dat ik geen verleiding voelde om terug te keren naar die plekken. Maar, ik merkte wel dat ik nood had aan een nieuwe omgeving, een nieuwe gemeenschap. Daarom ben ik naar de kerk beginnen te gaan en nam ik deel aan gemeenschapsdagen van de lokale kerkgemeenschap. Dat was veel beter dan het duistere wereldje waarin ik eerder vertoefde, maar - zo zie ik nu - nog altijd niet ideaal. Religie durft voor mij soms te dogmatisch, te wettisch te zijn. Ik nam redelijk vanzelf de overtuigingen aan van de andere gelovigen daar, en deed wat zij leken te doen omdat 'het zo hoort', zoals bepaalde gebeden dagelijks bidden of diensten bijwonen op vaste dagen. Ik ben ervan overtuigd dat dat voor sommige mensen heel goed werkt, maar voor mij bleek dat niet zo te zijn. Ik heb me daar los van moeten wrikken, om mijn eigen weg daarin te vinden. Die weg, die van mij persoonlijk is en niet gebaseerd op 'moetjes', lijkt goed te werken voor mij. Don't get me wrong, ik ben nog altijd een diepgelovige christen. De liefde die ik van en voor God voel, en de overgave die ik elke dag opnieuw in Hem probeer te stellen, is enorm. Het is Zijn liefde die me heel maakt, en die me uiteindelijk mijn ware zelf laat ontdekken. Het is gewoon het religieuze, het dogmatische, waarvan ik los moest komen. Vandaag voel ik in mijn geloofsleven liefde en flow, iets wat stroomt, en daar gaat het om.

Maar de quote gaat veel verder dan dat.

Ik heb ondertussen al meer dan vijf jaar geen social media meer: geen Facebook, geen Instagram. De TikTok-rage is 'van na mijn tijd' en die boot heb ik dus helemaal gemist (waar ik heel blij om ben!). Ik heb al even lang geen tv meer, want ik lees liever boeken dan ik tv kijk. Maar ik heb ook, toen ik in herstel kwam, beslist om de actualiteit niet meer te volgen. Ik besefte hoeveel extra angsten al die nieuwsberichten me opleverden, en dat die me gewoonweg niet hielpen om een nuchter en sereen leven te leiden. Iemand vertelde me dat datgene wat me ter ore moet komen, me wel zal bereiken, en dat bleek ook waar te zijn. Alle grote nieuwsfeiten die ik moet weten, weet ik ook, doordat mensen rondom mij erover praten. En dat is voldoende.

Daarom, wanneer ik de Google-app open om iets op te zoeken, probeer ik gewoonlijk de Discover feed vlak onder de zoekbalk te negeren. Maar daar was ik de laatste tijd veel slechter in geworden. Die dingen zijn ook gewoonweg gecreëerd om ons te laten scrollen, het is moeilijk om eraan te weerstaan. En dus las ik die krantenkoppen, en klikte ik door op de nieuwsberichten. Ik merkte dat dit geen goede invloed op me had: plots was ik me bewust van vanalles wat ik niet hoefde te weten. Zo wilde ik plotseling heel graag iets kopen dat Action verkoopt, alleen maar omdat ik dat daar was tegengekomen. Of ik begon te klagen tegen mijn naasten dat een naburige stad zijn personenbelasting gaat verhogen om de bouw van hun nieuwe stadhuis te kunnen financieren. Dat zijn dingen die mij totaal niet interesseren, maar plotseling wel levensbelangrijk bleken te zijn. Het duurde wéken voor ik dit doorhad, en toen ik uiteindelijk die Discover feed in de app heb uitgeschakeld, bleek dat een heel juiste beslissing te zijn. Terug rust in mijn ziel. Dat ene lampje van Action zal me niet gelukkig maken, en klagen over politieke beslissingen ook niet. Wat me wel gelukkig maakt is verbinding met mezelf, met anderen, en met God zoals ik Hem begrijp.

Dit zijn slechts kleine voorbeelden, maar het kan natuurlijk veel, veel verder gaan. Hoeveel mensen laten zich niet blind maken door wat ze zien op social media? Het perfecte gezin, de mooie auto en de kast van een huis, en steken zich in schulden om dat ook te hebben? Hoevelen zijn er niet die diep ongelukkig zijn omdat ze in een doodnormaal appartement wonen maar zich een ongelooflijke loser voelen omdat ze zich vergelijken met hun vroegere klasgenoten die ondertussen wel geld als slijk verdienen en zich meer kunnen permitteren? Hoevelen laten zich niet blinderen door wat ze zien, niet beseffend dat ze op social media maar een deel van de waarheid voorgeschoteld krijgen?

'Iedereen neemt de kleur van zijn omgeving aan'... 

Voor welke omgeving kies ik vandaag? Ben ik me er bewust van dat de mensen waarmee ik me omring, de websites die ik bezoek, de socialmediaplatformen die ik gebruik, de tijdschriften die ik lees, dat die een grote invloed op me (kunnen) hebben? Durf ik ervoor te kiezen om tegen de stroom in te gaan? Durf ik te kiezen voor schoonheid, rust en vrede, in plaats van drama, oordelen en polarisatie?

Het is iets waar ik actief bezig mee moet zijn. De boeken die ik lees, de websites die ik bekijk, de winkels die ik bezoek, de mensen waarmee ik me omring... het heeft allemaal invloed op mij. Daarom - en gelukkig maar! - kan ik deze wetenschap ook op een positieve manier gebruiken. Ik kan ervoor kiezen om me te omringen met goede en liefdevolle mensen, om voedende blogs of websites te lezen, om worship music te beluisteren en om spirituele YouTube-filmpjes te bekijken die me allemaal effectief doen groeien.

Die keuze is niet eenvoudig, omdat het bewust tegen de stroom inzwemmen is. Maar ik weet dat het het voor mij helemaal waard is. Minder angst, minder verleiding, en veel meer zielenrust. En daar draait het voor mij uiteindelijk altijd om.

Nathalie