Ikke, ikke, ikke

'Ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken' is in ons Vlaanderenlandje een gekende uitspraak, en al helemaal toen ik nog kind was. Het was wat werd gezegd als je iets deed dat uitermate egoïstisch was, zoals pakweg aan tafel enkel water voor jezelf inschenken zonder aan de anderen te vragen of zij ook willen drinken. Ik moest vandaag aan deze uitspraak denken, maar vooral aan de onwaarheid ervan. Want wie is degene die uiteindelijk stikt door het zelfzuchtig gedrag, ik of de ander?

Ik ben - om het zacht uit te drukken - nogal prikkelgevoelig. Er zijn vele geluiden waarvan ik knettergek word, waarvan de top 5 zonder twijfel bestaat uit 1) autosnelwegen, 2) droogkasten, 3) dampkappen, 4) stationair draaiende wagens en 5) tikkende klokken. Ik meen het: knetter- en kneeeeeeettergek word ik daarvan! Ik kan er ook niets aan doen. Nu wil het geluk (kuch, kuch!) dat ik hier vlak naast een autosnelweg woon. Ik weet het, die autosnelweg was hier al jaren voordat ik hier kwam wonen, maar omdat ik vorig jaar in allerijl moest verhuizen en het huidige huurlandschap een ware ramp is, was dit appartement te nemen of te laten. En dus heb ik het mentaal echt heel moeilijk eens de ramen openstaan, wat in de zomer toch wel nodig is als je niet wil stikken. Ik heb al allerlei soorten oordopjes geprobeerd, maar geen enkele tot hiertoe was zowel pijnvrij als efficiënt als gebruiksvriendelijk. Tot een vriendin me iets meer dan een week geleden over Loop oordopjes vertelde! Ik had er nog nooit van gehoord, maar blijkbaar heeft Loop een heel assortiment aan oordopjes: Loop Dream (om te slapen), Loop Quiet (om overdag alle geluiden weg te filteren), Loop Engage (waarmee je nog steeds gesprekken kan voeren maar achtergrondgeluiden worden weggefilterd), en Loop Experience (voor festivals, voetbalwedstrijden, enz). Mijn vriendin bleek grote fan te zijn van de Loop Engage, maar zelf had ik het meeste nood aan Loop Quiet. Het vooruitzicht om overdag mijn raam open te kunnen zetten zonder de constante ruis van de autosnelweg was plots wel heel erg aantrekkelijk (en voor 's nachts ben ik echt heel tevreden van de wassen oordopjes van Blox)! De prijs van Loop Quiet viel ook nog wel mee: 19,99 euro, en omdat mijn beste vriendin evenveel interesse had als ik en we daardoor samen (via deze website) konden bestellen, vielen de verzendingskosten weg. Ik heb ze donderdag ontvangen, en ik moet zeggen: ze zijn ge-wel-dig!!! Echt, ik ben grote fan! Ik kan nu in de zetel zitten met de ramen open, zonder dat ik muziek over de autosnelwegruis heen moet spelen. Ook kan ik nu gewoon zonder muziek (maar met de Loop Quiet) koken met de dampkap aan, en zelfs een middagdutje doen als de droogkast aanstaat. Ik voel me zo vrij, en daarmee ben ik echt heel blij! Ik zou de Loopuitvinders bijna een bloemetje sturen uit oprechte dankbaarheid.

Om die reden heb ik de afgelopen dagen eraan gedacht om ook de Loop Engage aan te schaffen. Sociale ontmoetingen vergen veel energie van mij, mede doordat er altijd achtergrondgeluiden zijn die deel van het gesprek worden: tikkende klokken, een oven die aanstaat, auto's die voorbij rijden, ... Na eender welke sociale ontmoeting voel ik me altijd leeg, en moet ik enkele uren tot dagen recupereren. Dat is niet erg, maar het maakt wel dat de Loop Engage aantrekkelijk word om ook aan te schaffen... Gisterenochtend heb ik de knoop doorgehakt en ben ik op zoek gegaan naar de website die de goedkoopste Loops aanbood én het meest interessante retourbeleid had, voor het geval het toch niet zo mijn ding zou zijn. Ik vond die website, deed de aankoop, en was blij met mijn beslissing. Maar toen ik enkele uren later naar de supermarkt ging, mijn trolley met de handscanner nokvol had geladen en aan de selfscankassa wilde betalen, bleek plotseling dat mijn bankkaart geblokkeerd was. De medewerkers van de Albert Heijn waren opvallend geduldig en behulpzaam, en parkeerden mijn bon en trolley zodat ik ter plekke naar mijn bank zou kunnen bellen. De bank zag niet meteen wat het probleem was, maar beloofde het wel meteen te onderzoeken en stelde in tussentijd voor om naar hen te fietsen zodat zij mij cash geld konden geven, waarmee ik mijn boodschappen dan achteraf zou kunnen gaan betalen. Eens ik bij de bank was aangekomen werd duidelijk wat het probleem was: ik had een aankoop gedaan op een frauduleuze website en als voorzorgsmaatregel had de bank mijn rekening geblokkeerd zodat ze niet al mijn geld zouden kunnen stelen en het maar bij die 30 euro zou blijven. Ik ben daar gewoon beginnen te huilen. 30 euro is veel geld voor mij, maar als ik er mentale rust (Loop Engage!) voor had gekregen, dan was het het waard geweest. Maar nu? Geen Loopjes maar wél 30 euro armer, en er kan gewoonweg niks aan gedaan worden. Ik werd nogal strijdvaardig en zei meteen dat ik naar de politie zou gaan, en die vrouw van de bank keek me super zielig aan en zei: 'Doe maar, maar het is een verloren strijd. Je bent niet de eerste, en je zal ook niet de laatste zijn'. En dus ben ik mijn geld kwijt en kan ik een week niet aan mijn rekeningen tot ik een nieuwe kaart heb. 

Het gevoel dat bij mij gisteren overheerste was dat slechte mensen op de kap van goede mensen rijk worden, en hoe oneerlijk dat wel niet is. Maar toen ik erover aan het bidden was, besefte ik dat dat niet waar is. Want die 'slechte' mensen, zijn geen slechte mensen. Het zijn mensen die volledig in de ban zijn van het kwaad. Het zijn mensen die enkel belust en gericht zijn op hun eigen ik, hun eigen gewin, en op wat zij uit de wereld kunnen halen. Ze zien de waarheid niet meer, en zijn verloren. Verloren in zichzelf, in de valstrik die voor hen gespannen is en waar zij elke dag opnieuw met open ogen intuimelen. Ze worden rijk, maar zijn straatarm. Financieel mogen ze dan misschien veel hebben, maar spiritueel zijn ze armer dan wie dan ook. Per dag dat ze dit doen, per bedrag dat ze van mensen aftroggelen en daarmee weg lijken te komen, raken ze steeds meer verwijderd van zichzelf. En ik kan het weten, want ik heb het zelf ook gedaan. Geen phishing, natuurlijk (ik ben al blij dat ik weet hoe ik moet bloggen, laat staan meer geavanceerde IT-skills!), maar wel verslaving. Want uiteindelijk is er geen verschil tussen de twee: je neemt en neemt, in de hoop dat het je gelukkig en heel zal maken, maar telkens je het doet raak je steeds meer verloren in jezelf. Je ziel raakt uitgemergeld, en op de duur ben je zo goed als dood. Mijn dokter wond er ondertussen zes jaar geleden geen doekjes om: spiritueel en emotioneel was ik al dood, en fysiek was ik aan het overleven. Ik ademde en wandelde rond, maar 'leven' kon je het niet meer noemen. Ze had gelijk. Ik was bijna dood, en daarom leek de ware dood de enige uitweg. Dankzij Gods genade kwamen de Twaalf Stappen en mijn therapeute op mijn pad, en heb ik mijn 'ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken'-leventje achter me kunnen laten. Want door enkel te nemen, door enkel naar ons eigen gewin te kijken, verliezen we alles, inclusief onze ziel en levenskracht. En uiteindelijk is degene die echt stikt, de egoïstische mens in kwestie zelf, en niet de anderen.

Ik wil me niet verkneukelen over deze oplichters, want wat zij nodig hebben is compassie en gebed. Jezus heeft het ons trouwens ook gezegd, in Matteüs 5:43-48: 'Jullie hebben gehoord dat gezegd werd: “Je moet je naaste liefhebben en je vijand haten.” Dit zeg Ik daarover: heb je vijanden lief en bid voor wie jullie vervolgen; alleen dan zijn jullie werkelijk kinderen van je Vader in de hemel. Hij laat zijn zon immers opgaan over goede en slechte mensen en laat het regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen. Is het een verdienste als je liefhebt wie jou liefheeft? Doen de tollenaars niet net zo? En als jullie alleen je broeders en zusters vriendelijk bejegenen, wat voor uitzonderlijks doe je dan? Doen de heidenen niet net zo? Wees dus volmaakt, zoals jullie hemelse Vader volmaakt is.'

Wat moeten deze mensen spiritueel ver weg zijn, en wat moeten zij verloren in zichzelf zijn, als ze zich hiermee bezig houden. Wat zij nodig hebben is veel liefde, en een uitweg. Financieel mogen ze misschien veel hebben, maar wat hebben ze daaraan als ze vanbinnen morsdood zijn? Door voor hen te bidden kan ik geven en dienen, en daarmee volmaakt zijn (wat betekent 'vol zijn van de heilige Geest', niet 'perfect zijn').

Het doet me ook denken aan een gelijkenis die ik jaren geleden eens hoorde. Die gaat over twee dezelfde tafels, waarbij de ene tafel in de hemel staat, en de andere in de hel. Beide tafels staan vol met heerlijke taarten en desserts, en iedereen aan tafel heeft een meterslange lepel om mee te eten. De mensen aan de tafel in de hel zien er compleet uitgemergeld, futloos en ongelukkig uit, terwijl die in de hemel lekker voldaan, gelukkig en rond en gezond zijn. We hebben het hier over dezelfde tafel, dezelfde lekkernijen en hetzelfde bestek. Wat is het verschil? De mensen in de hel denken alleen maar aan zichzelf en zijn door de meterslange lepels niet in staat om het voedsel in hun mond te krijgen. De mensen in de hemel daarentegen denken aan hun medemensen en dienen elkaar: ze geven elkaar te eten, waardoor al die lekkere taarten effectief de ingang naar hun buik vinden. 

Ik denk dat ik weet aan welke tafel die phishers van gisteren zullen zitten, en ik weet één ding: ik er wil er niet meer bij zitten. Vandaag kies ik ervoor om te focussen op wat ik kan geven aan anderen, en niet op wat ik kan nemen. Het is door het geven van liefde, tijd en aandacht aan anderen, maar ook door het geven van aalmoezen aan zij die het nodig hebben, dat ik zelf voldaan, gelukkig, en rond en gezond kan zijn, net als die mensen in de hemel. Ik bid voor de phishers, en dat zij hun huidige leven mogen achterlaten zodat zij ooit mee met ons aan de juiste tafel kunnen gaan zitten. Bid je mee?

PS. Moest je zelf Loop oordopjes willen bestellen, doe het dan NIET via deze website. De enige officiële website is loopearplugs.com, of via bol.com (maar daar kan je ze niet meer retourneren eens de verpakking geopend is).