“Wees snel om te zien waar gelovige mensen gelijk hebben.
Maak gebruik van wat zij te bieden hebben.”
AA Big Book, blz. 87 (ENG)
Vele wegen leiden naar Rome. Daar ben ik echt van overtuigd. Het is zelfs mijn ervaring dat één weg bewandelen - ook als die redelijk goed lijkt te werken - niet alle voordelen kan geven die het bewandelen van meerdere wegen tegelijk wel kan geven.
Voor ik in twaalfstappenherstel kwam had ik al verschillende psychologen en therapeuten gehad, en geen enkele ervan leek me echt te kunnen helpen. Toen ik de weg had gevonden naar een twaalfstappengemeenschap, voelde ik me voor het eerst in jaren echt door anderen begrepen. Ik was bij lotgenoten, bij mensen die wisten waar ik doorheen ging. Ik kon hen begrijpen en zij mij. En vooral: zij hadden a way out gevonden. Ik wilde wat zij hadden, en was daardoor bereid om ook de Twaalf Stappen te werken. Daardoor leerde ik mijn Hogere Macht kennen - die ik God noem - en leerde ik mijn wil en mijn leven aan Hem over te geven. Niet aan anderen, maar aan Hem. Ik leerde ook om 'spot check inventories' te doen en doorheen de dag in te checken met mezelf en God. Ook de dag afsluiten met de evening inventory helpt me: zijn er nog restjes moeilijke emoties van de dag overgebleven waarnaar ik nog niet heb gekeken? Samen even met God mijn dag overlopen, inclusief het opsommen van al mijn dankbaarheden, ervaar ik als een mooi ritueel om de dag te beëindigen.
Ook elke dag mediteren ervaar ik als cruciaal voor mijn welzijn. Mediteren doe ik al tien jaar, en sinds herstel doe ik het twee keer per dag 25 minuten. Niet altijd eenvoudig, maar wel noodzakelijk om de screaming monkeys in mijn geest even het zwijgen op te leggen. Om het stof even te laten neerdwarrelen. Het is als het kijken naar een vijver nadat er een steen werd ingeworpen, en te zien hoe het zand weer naar de bodem neerdaalt en het water weer helder en rustig wordt. Dat is meditatie voor mij, en absoluut noodzakelijk om de prikkels van de wereld te verwerken en weer de rust in mezelf te vinden.
Het doorgeven van de boodschap van herstel en het toepassen van spirituele principes in al mijn doen en laten, ervaar ik als een logisch gevolg van het werken van de Stappen. Gods liefde en vreugde die in mij is en een uitweg zoekt door het te delen met anderen.
Maar: er is meer in het leven dan enkel de Twaalf Stappen. Dit is de basis, maar niet alles. Er is zoveel meer in deze wereld dat me kan helpen bij mijn herstel, waarom zou ik er dan geen gebruik van maken?
Een tijdje geleden belde ik met één van mijn allerliefste sponsees, een Egyptische moslima. Ze vertelde me over een gebed in de islam, en dat raakte me toen zo hard dat ik haar achteraf heb gevraagd om het door te sturen. Hier komt het:
“O Allah, laat mij profijt hebben van wat U mij hebt geleerd, en leer mij wat mij ten goede komt, en vergroot mijn kennis.”
"اللَّهُمَّ انْفَعْنِي بِمَا عَلَّمْتَنِي وَعَلِّمْنِي مَا يَنْفَعُنِي وَزِدْنِي عِلْمًا."
'Laat mij profijt hebben' en 'leer mij wat mij ten goede komt'? Voor mij kwamen die twee zinsdelen toen echt binnen! Het klonk zoveel positiever dan wat ik gewend was, en daarom sprak het mij zo aan. Ik wil leven op een manier die ook mij ten goede komt, en niet enkel anderen, omdat ook dat Gods wil voor mij is. Daarom heb ik hier de afgelopen periode meer op ingezet: wat is goed voor míj? Zo heb ik veel vaker gemediteerd en merk ik de heilzame effecten ervan. Niet enkel tijdens de meditaties zelf, maar ook doorheen de dag. Ik ben rustiger en slaap beter, en ben beter in staat om verbonden te blijven met mijn innerlijke zelf.
Vandaag werkt therapie écht voor mij. Heil vinden in mijn God, meditatie en enkele van de Twaalf Stappen ook. Mijn ervaring is dat ze afzonderlijk weinig effect hebben, maar als ze met elkaar gecombineerd worden merk ik net dat ze een heel erg sterk effect hebben.
Het is die combinatie, die het hem voor mij doet. De combinatie van fietsen in de zomerzon, gezond koken en lekker eten op mijn bord hebben, liefdevolle acties nemen voor mezelf en anderen, van therapie en traumaverwerking, van leren van mezelf te houden en op de gepaste manier van anderen te houden en doen wat goed is voor beide partijen (en niet enkel voor hen!), van het doorgeven van de boodschap van herstel aan anderen, van meditatie, gebed, en groeien door alles wat goed en minder goed gaat.
Er zijn duizend manieren om een stoofpot te maken, maar is de lekkerste stoofpot niet degene met de grootste verscheidenheid aan ingrediënten? Degene die het langst op het vuur heeft gestaan, en de tijd heeft gekregen om alles goed tot zich te laten komen waardoor de smaken er extra goed uitkomen? Is het niet de stoofpot die wordt gedeeld met anderen, en misschien zelfs wordt uitgedeeld aan wie honger heeft?
Het is mijn gebed dat we als maatschappij de dogma's kunnen laten vallen. Dat we leren te kijken naar waar anderen juist zijn, en we dat tot ons kunnen laten komen om er zelf ook profijt van te hebben. Dat we, eens we zelf vervuld zijn van de Liefde, die kunnen doorgeven aan anderen zodat zij ze ook weer kunnen doorgeven en de wereld zo een mooiere plek mag worden. Niet één methode is juist, en tegelijkertijd zijn ze allemaal juist. Dat we tot ons kunnen nemen wat voor ons werkt, zonder te oordelen over hoe een ander het doet. Zelf heb ik hier ook lessen in te leren, dus dit gebed is evengoed voor mezelf als voor anderen. Mogen we elkaar zonder oordeel tegemoet treden en elkaar inspireren en ondersteunen.
Amen. (Sorry, ik kon het weer niet laten!)
