Plantentips voor een klein budget

Het gekke aan bloggen is dat je soms dingen schrijft die je zelf moet horen. Zo had ik het bij de vorige blogpost blijkbaar zelf nodig om te horen dat het me deugd doet om meer planten in mijn leven te hebben. Niet enkel in huis, maar ook door er prentjes van in te kleuren, ze te borduren, er pins over op te zoeken, of gewoonweg door in hun omgeving te verblijven. Het gaf me het idee om nog eens een plantencentrum te bezoeken. Ik heb er drie op fietsafstand en koos er deze keer degene uit die zowel het langst geleden als het dichtstbij was. Terwijl je op het eerste zicht zou denken dat een plantencentrum een beetje als een winkelcentrum of supermarkt is - een bijna megalomane commerciële activiteit - ervaarde ik het tripje naar het plantencentrum toch als spiritueel en deugddoend. Al dat groen doet echt iets met een mens!

Ik was niet naar daar gegaan met het doel om iets te kopen, maar moest iets me aanspreken, dan kon dat eventueel wel. Wel, ik viel daar echt achterover van de prijzen! Zó duur dat die hun planten verkopen, abnormaal gewoon! Toen bedacht ik me, dat als iemand de vorige blogpost zou hebben gelezen en daardoor zelf geïnspireerd zou zijn geraakt om zelf een paar plantjes aan te schaffen, dat ze zouden kunnen denken dat planten alleen voor rijke(re) mensen zouden zijn. Wel, laat me maar gewoon eerlijk zijn: ik ben zelf allesbehalve rijk. Al-les-be-hal-ve. Ik kan niet werken en ontvang een uitkering, en ik moet dus heel creatief zijn met elke cent die ik heb. En tóch staat dat niet in de weg van het hebben van vele planten. Weinig geld hebben is één van de 'lemons' die het leven mij geeft, en toch lukt het me perfect om er iets goeds van te maken en veel planten te hebben. Dat onderwerp leek me perfect voor Making Lemonade, en dus volgen hier enkele tips om met een klein budget veel planten te hebben! 


1. Koop de kleine plantjes en laat de grote links liggen (je kleintje zal straks namelijk ook groot zijn!)
Vanmorgen in het plantencentrum zag ik een rek vol klimopplantjes, en dat in een heleboel variaties. De kleinste potjes kostten 1,80 euro, de iets grotere 3,50 euro, en zo liep het steeds op. Zelf koop ik altijd de allerkleinste potjes. Ze zijn het goedkoopst, en na het geven van een beetje liefde, licht en water heb je in een mum van tijd zelf een grote(re) plant! Dat is ook meteen de reden waarom ze grotere planten zo duur maken, er kruipen namelijk meer arbeidsuren in. Maar als je zelf bereid bent om die arbeid erin te steken (en laat ons wel wezen, dat werk valt allemaal echt reuze mee!), dan ben je evengoed af met een klein potje. Zelf leek het me wel leuk om ook op mijn balkon plantjes te hebben staan, en omdat die straks de vrieskou zullen moeten overleven is een klimop daar wel echt een geschikt plantje voor! Toen ik dat goedkoopste potje van 1,80 euro uit het rek haalde, merkte ik dat de worteltjes onderaan al uit de kweekpot kwamen. Perfect dus, want dat is een uitnodiging om het thuis meteen te verpotten naar een groter potje, wat de plant meteen stimuleert om extra te gaan groeien. Meer ruimte, meer groei (is het bij mensen ook niet zo?). Het plantje dat in dat grote plantencentrum zo petieterig klein leek, bleek thuis helemaal niet zo'n minietje te zijn. Kwestie van perspectief, zeker?

Ik heb trouwens precies hetzelfde gedaan met mijn monstera enkele jaren geleden. Die kocht ik heel klein, voor minder dan 10 euro. Vandaag, zo'n drie jaar aan zonlicht, liefde en water later, is dat echt een megaplant geworden die in de winkel makkelijk 60 euro kost! Dat geld heb ik toch maar mooi uitgespaard, denk ik dan!

Op de eerste foto zie je het klimopje, op de tweede mijn monstera.


2. De supermarkt for the win!
Planten blijken in de supermarkt zo goed als altijd goedkoper te zijn dan in het plantencentrum. Om één of andere reden dacht ik vroeger altijd dat ze daarom wel van mindere kwaliteit zouden zijn, maar dat blijkt echt niet zo te zijn. Ik kocht vorige winter in de Albert Heijn voor 9 euro een zamioculcas, en recent kocht ik er ook voor 6 euro een tamarinde, en ik kan je verzekeren: ze doen het goed en je krijgt veel meer waar voor je geld dan in het plantencentrum zou! Een absolute aanrader, dus! (En voor Vlamingen: ik vind de planten in Carrefour en Colruyt zelf vreselijk bomma'ig, maar die van AH zijn wel leuk!)

Op de foto's zie je eerst de zamioculcas, en dan mijn tamarinde. Leuk weetje over die tamarinde trouwens is dat die mee lijkt te gaan op het dag- en nachtritme. 's Avonds rolt die zijn blaadjes op, en dan ziet ie er redelijk moedeloos uit, maar overdag bloeit ie weer helemaal open. Die lange, slungelige plant lijkt daarin nogal op mensen, wat ik zelf wel leuk vind!


3. Bloempotten uit de kringloopwinkel
Bloempotten kosten handenvol geld. Elke keer als ik in zo'n plantencentrum nog maar dúrf te kijken naar de prijs van bloempotten barst ik bijna in lachen uit. Waanzin dat ze voor zo'n belachelijk klein potje al 15 euro durven te vragen! Uiteraard begrijp ik ook dat die prijs gebaseerd is op transportkosten voor die bloempot, stockageruimte in het centrum, arbeidskrachten die betaald moeten worden, enz. Toch neemt dat niet weg dat ik zelf drie dagen lekker en gezond kan eten voor de prijs van zo één bloempotje, en gezien eten in mijn maag bij mij primeert over bloempotten kopen, zijn nieuwe bloempotten dus geen optie. Toch is het hebben ervan natuurlijk wel leuk. Noodzakelijk is het niet, want de kweekpot gewoon op een (tweedehands bloemetjes)bord zetten kan er evengoed mooi uitzien. Zelf gebruik ik liever wel bloempotten, en die koop ik zonder uitzondering in de kringloopwinkel. Daar kosten de gewone, kleine bloempotjes 60 cent per stuk, en de grote exemplaren (zoals die witte bij de tamarinde hierboven) 2 euro. Een heel stuk betaalbaarder dus dan de bloempotten uit het plantencentrum! Ik geef wel toe dat het soms zoeken is naar mooie, niet te zeer beschadigde bloempotjes. Wat sommige mensen nog naar de kringloopwinkel durven te brengen in plaats van naar het containerpark blijft mij verbazen, maar als je geluk hebt dan kan je daar soms echt juweeltjes vinden. Daarom kijk ik zelf geregeld uit naar zo'n juweeltje, en dat neem ik dan mee voor de volgende keer dat ik een nieuw plantje heb. Works like a charm!

Wat ik ook vaak doe is creatief zijn met recipiënten. Zo had ik ooit een heel mooie geurkaars in een bruine (apothekers)bokaal, en die heb ik daarna gewoon nog jaren als bloempot gebruikt. Ook blikken (waar ooit pakweg tomatensaus in zat) werken goed, en die kan je nog leuk decoreren ook. Mijn eigen favoriet blijft een herbruikbaar soepkommetje dat ik afgelopen januari van mijn nichtje kreeg. Op haar verjaardagsfeestje aten we met de hele familie (fles)pompoensoep, en de kinderen mochten op voorhand de soepkommetjes decoreren. Op de mijne had mijn nichtje geschreven: 'Ik haw zoo veel van Tata', met een tekening van een butternut en een hartje ernaast. Super schattig, niet?! 

4. Gewoon de schaar erin!
Het merendeel van mijn planten heb ik niet als volwassen plant gekocht, maar wel als babietje gekregen. Ik ben helemaal niet te beschaamd om, als ik bij mensen op bezoek ben, te vragen of ik misschien een stekje van hun plant zou mogen knippen. Gewoon even de schaar erin, en je hebt er een extra plant bij. Oké, je vraagt dat niet als je voor de eerste keer bij je schoonmoeder gaat eten, maar waarom niet bij je eigen familie of beste vriend(in)? Mensen vinden het meestal leuk om te geven, en zelf vergeet ik nooit van wie ik welk stekje heb gekregen. Ik beschouw het als een verrijking van mijn thuis, wetende dat ik een plantje van die specifieke mensen rondom mij heb. 
Uiteraard is het ook mogelijk om zowat elke plant die je al in huis hebt zelf te stekken. Zo heb je plots niet meer één pannenkoekenplant, maar vijf of tien! Op deze manier kom ik trouwens aan de meeste van mijn planten: ik vermeerder gewoon wat ik al heb. Het valt echt niet op dat de meeste planten dezelfde zijn, maar het maakt de zaak wel degelijk betaalbaar (want behalve een zak potgrond van 5 euro voor 20 liter ben je er geen geld aan kwijt!).

De plant op de eerste foto kreeg ik ooit als stekje van mijn therapeute. Ik heb haar toen gewoonweg om een schaar gevraagd en of ik een klein stukje van haar plant mocht knippen, wat ze helemaal geen probleem vond. Ondertussen is dat kleine stekje niet één plant geworden, maar twee. De wetenschap dat ik twee planten heb die komen van een plek waar ik me heel veilig voel, en waar ik een heel groot deel van mijn herstel aan te danken heb, maakt mij echt gelukkig.
De plant op de andere foto is eerder als per-ongelukske bij mij terecht gekomen. In de kerkgemeenschap waar ik ooit lid van was stond er zo'n half verdorde plant aan het onthaal, en voelde ik me geroepen om alle dode delen eruit te halen. Door dat te doen had ik ook plots enkele gezonde stengeltjes in mijn hand. Woops! Ik vond het zonde om die mee weg te gooien en dus heb ik ze thuis op water gezet. Daarvan is dit plantje gekomen, en nog vele, vele plantjes daarna. Wie zegt dat planten veel geld moeten kosten?!


5. Planten als (verjaardags)cadeau 
Wanneer mensen weten dat je van planten houdt, geven ze die vaak graag als (verjaardags)cadeau. Het is natuurlijk ook een dankbaar geschenk om te geven, want je maakt je cadeau daarmee zo klein, groot, goedkoop of duur als je wil. Soms kosten grote planten best weinig geld, of andersom. En je wéét gewoon dat je de plantenfanaat in kwestie er écht blij mee zal maken! Zo kreeg ik al vele planten cadeau, en met allemaal ben ik nog even gelukkig. Van mijn zus en haar kinderen kreeg ik eens een Chinese evergreen, en voor mijn laatste verjaardag kreeg ik van mijn mama een asparagus. Ze heeft er zelf een super mooie staan, en elke keer als ik op bezoek ga bewonder ik haar plant. Vandaag heb ik dus het geluk dat ik mijn eigen asparagus kan bewonderen, en het feit dat hij met liefde gegeven is maakt hem gewoonweg nóg mooier!

Eerst de Chinese evergreen van mijn zus en op de tweede foto de asparagus die ik van mijn mama kreeg.


Conclusie
Laat ons eerlijk zijn: het hebben van een klein budget is niet eenvoudig. Het is soms ploeteren, bang zijn voor wat komen zal, of bijna huilend aan de kassa van de supermarkt staan. Dat ís gewoon zo. Zotte dingen kan je niet doen als je weinig geld hebt (voor de gezelligheid een dag gaan shoppen of even een weekendje naar zelfs de Ardennen zit er gewoon echt niet in!), maar dat betekent niet dat we niéts kunnen doen. Met kleine, creatieve maatregelen kunnen we soms al heel ver geraken. Mijn kleine budget is de beste motivatie om creatief te blijven denken, en daar ben ik vaak blij om (en vaak ook niet, natuurlijk!). Moest ik meer geld hebben, dan zou ik zonder nadenken gewoon elk leuk plantje kopen dat ik tegenkwam. Maar hoeveel verhaal zit er in zo'n duur plantje van het plantencentrum? Is het zelf opkweken van een van familie of vrienden gekregen stekje niet veel deugddoender? En is zoeken naar die ene leuke bloempot in de kringloopwinkel of een met liefde versierde soepkom van een klein nichtje niet veel plezanter dan gewoon een bloempot uit de IKEA? Voor mij wel. Ik vind creatief zijn met geld en dat laten resulteren in overvloed écht plezant. Iets om trots op te zijn, om me vervuld door te voelen. Want laat ons eerlijk zijn, om datgene te laten groeien en bloeien wat de schepping ons geeft hebben we geen geld maar wel liefde, tijd en licht nodig. Net als bij mensen, niet?


Ken je iemand die helemaal gek is op, van (of zelfs door?) planten en deze blogpost wel zou kunnen waarderen? Stuur het dan gerust door! Ben je zelf creatief met planten en/of je budget en heb je nog enkele tips die ik zelf gemist heb? Deel ze gerust hieronder, want ik laat me graag door jou inspireren.