In de vorige blogpost schreef ik hoe ik zelf mijn grenzen probeer te bewaken door voldoende rust in te bouwen en zoveel mogelijk mijn eigen noden te respecteren. Dat dat geen 'tegen-de-ander' is, maar wel een 'voor-mij-en-uiteindelijk-ook-voor-jou' is. Dat het een daad van zelfliefde en -respect is, en daardoor belangrijk. Iemand liet me weten dat dat niet voor iedereen zo evident is, dat niet iedereen zomaar een dag vrij kan nemen. Want wat als je een zieke ouder hebt om voor te zorgen, of een pasgeboren baby? Daar loop je immers niet zomaar van weg.
Wat deze lezer zei, klopt uiteraard, en was ook wat ik eerder probeerde over te brengen in De kracht in onszelf. Datgene wat klopt voor mijn leven, klopt daarom niet voor dat van een ander. Iedereen bewandelt zijn eigen unieke pad, en ieder heeft zijn eigen specifieke leven. Het ene is niet meer of minder dan het andere. Ik blog om mijn eigen wortels dieper te laten groeien, maar ook om anderen te inspireren. Niet om te kopiëren, maar inspireren.
Ik voel dat ik deze opportuniteit niet zomaar voorbij wil laten schieten. Hier zit een mooie gelegenheid in om enkele kansen om te resetten mee te geven, omdat die minstens even belangrijk zijn als het annuleren of aanpassen van plannen. Soms hebben we gewoon verplichtingen, en soms kunnen we daar gewoon niet onderuit. Dat is zo. In mijn leven, en wellicht ook in het jouwe. Soms zijn we moe, gefrustreerd, geagiteerd, uitgeput, en hebben we wel die ene afspraak op de agenda staan. Die peuter en kleuter die om 6 uur 's morgens wakker zijn, of die ene vergadering waar we niet onderuit kunnen. Brood moet op de plank komen, voor kinderen moet gezorgd worden, en soms is het allemaal loodzwaar. Ik ben me daar ten zeerste van bewust. Ik heb al enkele jaren lang de eer en het genoegen om enkele vrouwen mee op hun pad te mogen begeleiden (en zij op het mijne!), en zie daarmee elke dag opnieuw dat andere levens er helemaal anders uitzien. En het is mede door die ervaring dat ik weet dat ook in die levens kansen om te resetten mogelijk zijn. Elke minuut, of zelfs elke seconde, die vastgegrepen kan worden om ons zenuwstelsel tot rust te brengen, kunnen we in zulke situaties of periodes goed gebruiken!
Over vrouwen die me toelaten om mee te wandelen op hun levenspad gesproken... Gisteren vertelde iemand me dat ze aan het begin van elke dag inplant hoe en wanneer ze haar kansen om te resetten zal nemen. Ze is mama van twee lagere schoolkinderen, en dat gaat uiteraard gepaard met veel drukte, rennen en plannen. Ze vertelde me dat ze 's morgens net dat beetje vroeger opstaat om in stilte een tasje thee te kunnen drinken voor de dag begint, en dat ze dan ook nadenkt over hoe en wanneer ze doorheen de dag even tot rust zal komen. Ik vond dat super mooi. Niet pas tot rust komen wanneer we al over de rooie gegaan zijn, maar dat net proberen te voorkomen. Super inspirerend!
Hierbij geef ik graag enkele tools mee die ik zelf gebruik in drukke tijden, en die ik ook meegeef aan anderen wanneer ze ze nodig lijken te hebben. Steeds opnieuw krijg ik de feedback dat de ander erdoor geïnspireerd werd en het effectief heeft toegepast, en dat het echt werkt. Het neemt de situatie niet weg, maar het doet het zenuwstelsel wel eventjes tot rust komen, en dat verandert de loodzware situatie vaak onmiddellijk in iets dat behandelbaar, behapbaar is.
1. Rustgevende (achtergrond)muziek
Op YouTube is waanzinnig veel rustgevende muziek te vinden. Ik luister er zelf elke dag naar. Aan de overkant van de straat zijn er al een jaar zware verbouwingswerken aan de gang, en het lawaai van drilboren en slijpschijven durft na enkele uren seriéus door te wegen op mijn zenuwstelsel. Dan ben ik helemaal moe en overprikkeld, en dat lawaai valt niet of moeilijk buiten te sluiten. Mijn noise cancelling headset, in combinatie met rustgevende muziek, kan dan wonderen doen. Ik heb deze tip ook al meegegeven aan anderen, en zij doen hetzelfde. Thuis - en dit kan ook met kinderen in huis, zelfs ideaal! - heel stilletjes in de achtergrond deze muziek opzetten, kan een groot verschil maken. Iedereen in huis lijkt er dan kalmer van te worden. Dit kan uiteraard ook in de auto, als de baby slaapt (voor zowel jezelf als de baby!), of als je in een drukke kantoortuin de telefoontjes van collega's niet meer kan verdragen (mits koptelefoon dan, natuurlijk). Deze muziek helpt om het zenuwstelsel te kalmeren, en situaties worden er draaglijker door. Ze veranderen er niet door, maar wij veranderen wel, en dat verandert alles.
2. Oordopjes
Oordopjes zijn een andere, zeer efficiënte manier, om prikkels te weren en jezelf tot rust te brengen. Ik ken iemand die een peuter en een kleuter heeft, en elke nacht met oordopjes slaapt. Omdat ze daardoor nog wel de kinderen kan horen huilen als ze haar nodig hebben, maar doorheen de nacht niet elk zuchtje, kuchje of hoestje kan horen, en daarmee een beter uitgeslapen mama voor haar kinderen is. Dat zowel zij als de kindjes daar 's morgens veel meer aan hebben dan als ze zonder oordopjes zou slapen. En waarom niet? Als dit werkt voor alle partijen, lijkt me dit een heel goed idee.
Zelf slaap ik elke nacht met oordopjes om het vreselijke geluid van de autosnelweg buiten te houden. Ik woon in een veilige, degelijke wijk en daar ben ik heel blij om, maar de autosnelweg loopt hier gruwelijk dichtbij en dat verstoort me ongelooflijk hard. Het eerste halfjaar dat ik hier woonde probeerde ik het nachtelijk constante ruisen van de snelweg te negeren en zelfs weg te bidden (biddend dat God van me zou wegnemen dat het mij zo stoort), maar eigenlijk was ik er constant moe en opgedraaid door. Sinds ik met oordopjes slaap kan ik écht genieten van urenlange rust en diepe slaap, en dat heb ik nodig om te herstellen. Ik heb een autosnelweg, iemand anders heeft een snurkende partner, en nog iemand anders kuchende kleuters. Maar als dit helpt om rust te vinden en het leven de dag erna beter aan te kunnen, then why not? Kleine acties kunnen echt een groot verschil maken!
3. Kleurplaten inkleuren of beschilderen
Onlangs praatte ik met iemand die me vertelde hoe kwaad ze was op haar man, en dat ze helemaal van slag was over een gesprek dat ze met hem heeft gehad. Ik luisterde naar haar en liet haar vertellen. Terwijl ik dat deed was mijn enige bezorgdheid hoe zíj weer de rust in zichzelf zou kunnen vinden. Zowel ikzelf als zij konden duidelijk niets aan de situatie met haar man veranderen, maar wat ze wél kon doen was veiligheid en rust in zichzelf vinden. Ik vroeg haar of ze hobby's heeft, dingen die haar kalmeren. Ik zei dat het mijzelf helpt om gewoon met waterverf een eenvoudige kleurplaat in te schilderen (het hoeft geen Picasso te zijn!), of om prentjes in een kleurboek voor volwassenen in te kleuren. Ze zei dat ze wel zou kunnen schilderen, maar dat ze zich afvroeg hoe zinvol het was. 'Dan heb ik wel vijf minuten ontspanning,' zei ze, 'maar dat verandert toch niets aan de situatie?'. Ik antwoordde haar dat dat klopt, dat het de situatie niet verandert, maar dat die vijf minuten ontspanning wél een wereld van verschil kunnen maken. Het gaat om het resetten van het zenuwstelsel, en niet om de situatie zelf. Ze besloot het een kans te geven, en achteraf stuurde ze me een enthousiaste mail met foto's van haar schilderwerkjes en hoeveel deugd ze ervan had gehad! Ik was echt heel blij voor haar, want die ervaring is echt goud waard.
4. Geleide meditaties op YouTube
Een hele week of zelfs een dag leegmaken is voor de meeste mensen onmogelijk. Toch hebben de meesten 's avonds wel eventjes tijd, al is het maar een halfuurtje. In dat halfuurtje kunnen we kiezen wat we doen: tv kijken, op Instagram scrollen, of pakweg een meditatie doen. Als tv kijken en social media gebruiken datgene is waarvan je super zen wordt, dan moet je dat zeker en vast blijven doen. Niet veranderen dan. Toch hoor ik van vele mensen - vooral jonge ouders - dat 's avonds voor de tv ploffen het meest voor de hand liggende is, maar dat ze zich achteraf helemaal niet beter voelen, integendeel. Wanneer ze ervoor kiezen om in datzelfde halfuur een geleide meditatie te doen, dan voelen ze zich al helemaal anders. Hernieuwd, tot rust gebracht, klaar voor een diepe nachtrust. Zelf ervaar ik de begeleide meditaties van Novi (in het Nederlands) als heel rustgevend.
5. Schuilen op het toilet
Eentje dat ik zelf al tien jaar geleden deed toen ik op familiefeestjes helemaal doorflipte van alle prikkels, gesprekken en lawaai, was om te gaan schuilen op het toilet. Het is een gouwe ouwe, natuurlijk. Hoeveel mama's blijven niet elke dag tien minuten langer op het toilet zitten omdat het het enige moment is dat ze even niet beschikbaar hoeven te zijn voor hun kroost? Het werkt. Ik deed het ook op mijn werk, enkele jaren geleden. Daar hadden zowel de cursisten als de lesgevers in het midden van de les een pauze, en als lesgever ging ik dan de volledige pauze op het toilet zitten. Het was de enige plek waar niemand een gesprek met me kon aanknopen, zowel cursisten als collega's. Het was een moment van pauze, van ademen. Dat ademen probeerde ik dan ook serieus te nemen: 4 tellen in, 7 tellen uit. Resetten. En dan weer gáán!
Enkele jaren geleden las ik een interessant en inspirerend boek over dit onderwerp. Van alle boeken die ik gelezen heb was dit wellicht één van de weinigen dat me effectief geholpen heeft. Het heet 'Versterk je nervus vagus', van Luc Swinnen. Ik kan het echt heel, heel, heel warm aanbevelen. Het boek bestaat deels uit toegankelijke maar wetenschappelijk onderbouwde informatie over hoe ons zenuwstelsel werkt, en deels uit concrete tips over hoe we dat overprikkelde zenuwstelsel tot rust kunnen brengen. Het is de opvolger van Activeer je nervus vagus, maar dat heb ik zelf niet gelezen.
Tenslotte kan ik het niet nalaten om mee te delen dat ook aan anderen hulp vragen een optie kan zijn. Niet iedereen vindt het evident om hulp te vragen aan familie of vrienden, ook ik niet. Toen ik nog heel hard hulp (in het huishouden) nodig had durfde ik het ook niet te vragen omdat ik bang was dat het teveel zou zijn voor anderen. Ik wilde niet storen in anderen hun al drukke levens, en dus vroeg ik het liever niet. Daarom schakelde ik op een bepaald moment hulp in van Familiehulp. Dat is een prachtig bedrijf (ik ken iemand die er al jarenlang werkt, en ik kan oprecht zeggen: het is echt een warme organisatie!) dat mensen helpt die het nodig hebben. Ze bieden kraamhulp aan, oppas voor mensen met dementie of ouderen die zorg nodig hebben, zelfs oppas voor wie psychisch lijdt of kwetsbaar is en gezelschap kan gebruiken, poetshulp, verzorgenden die je helpen in je huishouden, enz. Zelf was ik enkele jaren geleden nog uit mijn mentaal metersdiepe put aan het kruipen en was het verschonen van mijn beddengoed, naar de supermarkt gaan of mijn eigen potje koken gewoonweg niet mogelijk. Familiehulp hielp me met al die dingen, en voor die ondersteuning zal ik altijd dankbaar zijn. En omdat de verloning gebaseerd was op mijn inkomen, was het voor mij ook wel degelijk betaalbaar.
Daarnaast kreeg - en krijg - ik ook elke week therapie (wat evengoed een vorm van hulp is), wat ik ervaar als absoluut onmisbaar om te leren omgaan met de stress die het leven kan bieden, het verwerken van oude pijn en het loslaten van gedragspatronen die niet langer voor me werken.
Hulp vragen vind ik niet evident, maar als ik er iemand voor kan vergoeden lijkt het me net iets makkelijker af te gaan. Ik kan het iedereen die het moeilijk heeft alvast van harte aanbevelen, in welke vorm dan ook.
Ziezo, dat waren mijn kansen om te resetten, aangevuld met een paar extra tips! Omdat niet ieders leven zomaar overhoop kan worden gegooid, en dat kei oké is zo. Hopelijk kunnen deze tips inspireren en kunnen ze zware dagen net ietsje lichter maken. Ik wens je veel ruimte toe: ruimte om te ademen, ruimte om te zijn. Om tot jezelf te komen in de hectiek van de dag, en om af en toe eens even uit het razendsnel draaiende hamsterwiel te stappen. Je bent het echt, echt, echt waard. Echt.
