Het is ondertussen al een tijdje geleden, maar herinner je je de blogposts over glimmers nog? Glimmers zijn de positieve tegenhangers van triggers. Ze zijn alles wat ons zenuwstelsel tot rust brengt wanneer het lijkt te denken dat er gevaar is. Het zijn dingen die we kunnen doen, zien, voelen, ruiken of op eender welke manier ervaren waardoor we weer rustig worden. In zowel de initiële blogpost als in beide updates (1 en 2) gaf ik vele voorbeelden van wat voor mij toen glimmers waren. Omdat de laatste paar weken voor mij nogal rocky waren - wat de vorige blogposts ook reflecteerden - was het voor mij heel belangrijk én noodzakelijk om zelf heel goed te blijven focussen op mijn glimmers. En weet je wat? Het heeft geholpen ook! Het heeft er - samen met mijn gebed en het delen met andere mensen - echt voor gezorgd dat ik mijn hoofd boven water kon blijven houden en af en toe ook eens kon ontspannen. Klaar voor? Hier gaan we!
1. Butternutje
Ik ben vorige week meter geworden van een prachtig, lief meisje genaamd Butternutje! Oké, oké, haar naam is niet écht Butternutje, maar het is wel hoe ik haar noemde toen ze nog in mijn beste vriendin haar buik zat en op een bepaald moment zo groot was als een butternut. Toen ze achteraf de grootte had van een selder of een meloen, vond ik dat een heel stuk minder schattig klinken ('Seldertje'! Kan je het je voorstellen? Nee, toch!), en dus is het voor mij Butternutje gebleven. Vandaag is ze alive and breathing en super schattig en lief en alles, en ben ik trots dat ik me haar meter mag noemen!
Butternutjes mama heb ik trouwens leren kennen op de laatste job die ik heb gehad. Op diezelfde job kreeg ik op een gegeven moment van een cursist een stekje van een pannenkoekenplant. Het was mijn allereerste pannenkoekenplantstekje, en die plant is ondertussen echt een mega grote mamapannenkoek geworden. Die mamapannenkoek heeft al vele, vele, veeeeele baby's gekregen, die ondertussen ook al allemaal trotse mama's zijn van hun eigen kindjes. Eén van die babietjes heb ik enkele maanden geleden afgesneden en op water gezet. Vorige week, vlak na de geboorte van Butternutje, heb ik dat stekje verpot. Dit is nu nog - net als Butternutje zelf - een klein plantje, maar zal binnen enkele jaren evengoed een forse plant zijn. En wanneer mijn metekindje groot genoeg is, krijgt ze deze plant. Dan is het haar eigen geboorteplant waar ze voor mag zorgen. En tot die tijd, zorgt Metie ervoor. Voor mij voelt het alsof de kring op die manier weer rond is: een kindje van de plant komt zo terug vanwaar die oorspronkelijk vandaan komt, maar dan niet op mijn vriendin haar werkplek maar bij haar eigen kindje. Kids united!
Omdat ik vele pannenkoekenplanten heb en een geheugen als een zeef heb, heb ik vorige week een mini-hartje gehaakt om aan haar plant te hangen (het feit dat dat gelukt is vond ik al een glimmer op zichzelf!). Zo zal ik ook binnen vijf jaar nog weten dat dit Butternuts plantje is. En tot die tijd zal ik er met alle liefde voor zorgen!
2. Fietsen tussen de maïsvelden
De fiets is mijn voornaamste vervoersmiddel en dat betekent logischerwijs dat ik vaak fiets én alle binnenweggetjes goed ken. Zoveel als mogelijk is probeer ik de grote steenwegen te vermijden en zoveel mogelijk sprieten natuur mee te pikken. Hoe meer gras, bomen en vogels, hoe beter. Ik ervaar dat echt als een heel stuk kalmerender dan verkeerslichten, bussen en vrachtwagens.
Enkele dagen geleden fietste ik van mijn zus haar huis naar de kringwinkel (jeej, de kringwinkel! So much love for the kringwinkel!) en besloot dat te doen langs de lokale boer met zijn koeien en maïsvelden. Als ik er bij stilsta is het eigenlijk een mirakel dat er in de stadsrand nog zoveel groen te vinden is! Voor mij was daardoorheen fietsen een regelrechte glimmer: de spanning in mijn lijf verminderde met de seconde!
3. Borduurtafel
Weet je nog dat ik in mijn vorige blogpost schreef dat de totebag waar ik drie maanden aan had geborduurd van zulke slechte kwaliteit leek te zijn dat ik hem heb 'moeten' inkaderen? Ik vond het zo jammer dat ik mijn totebag kwijt was, dat ik in een hobbywinkel (de chirowinkel! Leve de Chiro!) een degelijke blanco zwarte totebag ben gaan kopen! Vanmorgen heb ik uitvoerig de tijd genomen om op Pinterest het perfecte ontwerp te vinden. Ik heb er meer dan een uur over gedaan om het patroon te overtrekken en de juiste kleuren te kiezen, maar daar heb ik toch oh zo van genoten! Toen ik plots naar mijn tafel keek - die meer op een creatief slagveld leek dan wat anders - besefte ik wat een waanzinnige glimmer dit voor me was. Deze hoort dus absoluut mee in het lijstje!
4. Citroenenvaas
De Action verkoopt soms écht goed spul (maar soms ook niet, denk maar aan de totebag!). Zo kocht ik daar een tijdje geleden een vaas om zelf te beschilderen. Ze kostte vier euro, en ik heb er uuuuuren plezier aan gehad. Schilderen ervaar ik echt als heel rustgevend, en iets als het beschilderen van een vaas kan zelfs ik. Dat vond ik eigenlijk net het leuke eraan: geen prestatiedruk, niets dat kan mislukken, gewoon een beetje kliederen. Toen de vaas af was besloot ik om ze om te dopen tot bloempot, en daar graslelietjes in te planten. En tedeeeem! Vandaag kan ik met plezier kijken naar en terugdenken aan die leuke, rustgevende schildersessies buiten op mijn terras.
5. Armbandjes maken
Het moet echt lijken alsof ik aandelen heb bij de Action, maar ik zweer je dat het niet zo is (jammer, want ik zou mezelf stinkend rijk maken!). Ook deze is weer een spotgoedkope set (3.99!) van de Action, maar wel eentje die uuuuuuren creatief plezier geeft. Voor mij voelt het een beetje als terugkomen naar kind-zijn, naar meisje-meisje-zijn, naar spelen en creatief ontdekken en daarmee ook een stukje van mezelf ontdekken. Ik vind het rustgevend en leuk om te doen, en ik merk dat het me deugd doet. Of mijn armbandjes ooit catwalk-en-mannequin-waardig zullen zijn betwijfel ik ten zeerste, maar dat is natuurlijk ook helemaal niet de bedoeling. Ik draag ze lekker zelf, en telkens als ik naar mijn pols kijk zie ik een stukje zelfzorg, herstel en zachtheid naar mezelf toe. Voor mij is het dus een dubbele glimmer, en dat verdient dus ook een dubbele foto!
(Die dikke met touw geknoopte armband is trouwens door mijn kleine nichtje gemaakt, en die met de grote gekleurde kralen was ook een cadeautje van haar. Uiteraard zijn dat de mooiste armbanden van de reeks!)
Ziezo, dit waren ze voor deze keer. Uiteraard zijn er nog veel meer, maar een mens moet keuzes maken in het leven!
Tot de volgende!
